#ഇരുപത് വർഷത്തിനുശേഷം സെക്രട്ടറിയെ മാത്രം പ്രതിക്കൂട്ടിലാക്കുന്നതെന്തിന്?
സർക്കാർ വകുപ്പുകളിൽ ഒരു സെക്രട്ടറിക്ക് സ്വന്തം നിലയിൽ ഒരു കരാറുകാരന് പണം അനുവദിക്കാനോ തടഞ്ഞുവയ്ക്കാനോ കഴിയുമോ എന്നതാണ് ഈ വിഷയത്തിൽ ആദ്യം പരിശോധിക്കേണ്ട ഭരണപരമായ ചോദ്യം. സെക്രട്ടേറിയറ്റ് സംവിധാനത്തിൽ മന്ത്രി വകുപ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയ തലവനും സെക്രട്ടറി ഉദ്യോഗസ്ഥതല മേധാവിയുമാണ്. എന്നാൽ സാമ്പത്തികവും നയപരവുമായ തീരുമാനങ്ങൾ നിശ്ചിത ഫയൽ നടപടിക്രമങ്ങളിലൂടെയാണ് കൈക്കൊള്ളുന്നത്.
സെക്ഷൻ ഓഫീസർ, അണ്ടർ സെക്രട്ടറി, ജോയിന്റ് സെക്രട്ടറി തുടങ്ങിയ ഉദ്യോഗസ്ഥ തലങ്ങളിലൂടെ ഫയൽ നീങ്ങുകയും, അധികാരപരിധിക്കനുസരിച്ച് മന്ത്രിയുടെയോ അധികാരപ്പെടുത്തിയ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെയോ അനുമതി ലഭിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷമാണ് പ്രധാന സാമ്പത്തിക തീരുമാനങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നത്.
ഭരണാനുമതിയും സാമ്പത്തിക അനുമതിയും ലഭിച്ച പദ്ധതികളിലെ കരാറുകാരുടെ ബില്ലുകൾ ട്രഷറി വഴി മാറുന്നതിനുള്ള സാങ്കേതിക നടപടികളും ബന്ധപ്പെട്ട വകുപ്പ് ഓഫീസുകളിലെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് എൻജിനീയർ, ചീഫ് എൻജിനീയർ തുടങ്ങിയവരുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് നടക്കുന്നത്.
സെക്രട്ടറി നേരിട്ട് കരാറുകാരന് ചെക്കോ പണമോ നൽകുന്ന സംവിധാനമല്ല നിലവിലുള്ളത്.
അതിനാൽ, ഇരുപത് വർഷം മുമ്പ് ഒരു കരാറുകാരന് പണം ലഭിക്കാതിരുന്നതിനെ അന്നത്തെ സെക്രട്ടറിയുടെ വ്യക്തിപരമായ തീരുമാനമായി മാത്രം ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ഭരണനടപടിക്രമങ്ങളുടെ യാഥാർഥ്യവുമായി എത്രത്തോളം പൊരുത്തപ്പെടുന്നു എന്നത് ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്. സാമ്പത്തിക അധികാരച്ചട്ടങ്ങളും ഫയൽ നടപടിക്രമങ്ങളും മറികടന്ന് ഒരു സെക്രട്ടറി സ്വന്തം നിലയിൽ ഇത്തരം തീരുമാനം എടുത്തുവെന്ന് ആരോപിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന് വ്യക്തമായ രേഖകളും ഉത്തരവാദിത്തം നിർണയിക്കുന്ന ഔദ്യോഗിക തെളിവുകളും പുറത്തുവരേണ്ടതുണ്ട്.
ഇരുപത് വർഷം പിന്നിട്ടശേഷം അന്നത്തെ പൊതുമരാമത്ത് സെക്രട്ടറി ഗ്യാനേഷ് കുമാറിനെ മാത്രം പ്രതിക്കൂട്ടിൽ നിർത്തുകയും, അതേ കാലഘട്ടത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന്റെയും മറ്റ് ബന്ധപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും ഉത്തരവാദിത്തം പരിശോധിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമായും ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തും. പ്രത്യേകിച്ച്, അന്ന് വകുപ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചുമതല വഹിച്ചിരുന്ന മന്ത്രി എം. കെ മുനീറിന്റെ പങ്കും ബന്ധപ്പെട്ട ഫയൽ നടപടികളും പരിശോധിക്കാതെ സെക്രട്ടറിയെ മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുന്നത് ഭരണപരമായ നീതിയുടെ മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ സംശയം ജനിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
ഇത് വ്യക്തിപരമായ കുറ്റാരോപണത്തിന്റെ വിഷയമല്ല; ഉത്തരവാദിത്തം നിർണയിക്കുന്നതിലെ ഭരണപരമായ മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ വിഷയമാണ്. തീരുമാനം ഒരു വ്യക്തിയുടെതായിരുന്നോ, അതോ നിശ്ചിത ഫയൽ നടപടിക്രമങ്ങളിലൂടെ കൂട്ടായ ഭരണതീരുമാനമായിരുന്നോ എന്നതാണ് ആദ്യം വ്യക്തമാക്കേണ്ടത്.
അതിനാൽ, ഇരുപത് വർഷത്തിനുശേഷം ഗ്യാനേഷ് കുമാറിനെ മാത്രം പ്രതിക്കൂട്ടിൽ നിർത്തുന്നത് എന്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണെന്ന് ബന്ധപ്പെട്ടവർ വ്യക്തമാക്കണം.
ലഭ്യമായ രേഖകളും അന്നത്തെ ഫയൽ നടപടികളും പുറത്തുവന്ന് സുതാര്യമായ അന്വേഷണം നടക്കാതെ ഒരാളെ മാത്രം കുറ്റക്കാരനാക്കുന്നത് ദുരുദ്ദേശപരവും രാഷ്ട്രീയ പ്രേരിതവുമായ നടപടിയാണെന്ന സംശയം സ്വാഭാവികമായും ഉയർത്തുന്നു.